Να μαι, λοιπόν!
Μπροστά σε μια λευκή σελίδα. Μπροστά στα 50 μου χρόνια. Μόλις χτες τα έκλεισα και ήταν δύσκολο. Τρομάζει το νούμερο, αλλά είναι μόνο ένα νούμερο, σωστά;
Έτσι, σε αυτή την σημαδιακή μέρα, είπα να ξεκινήσω το blog μου. Να γράφω τις πιό απλές, αλλά και τις πιο κρυφές μου σκέψεις. Να γράφω ότι καλό και ότι κακό παρατηρώ μέσα στην ημέρα μου. Bitter and sweet. Γιατί έτσι είναι η ζωή.
Και μία ξεχωριστή γωνίτσα του blog θα την αφιερώνω σε κάτι που αγαπώ: την γερμανική γλώσσα. Όταν βρίσκω κάτι ενδιαφέρον, θα το ακουμπώ απλά εκεί, σε μια γωνίτσα.
Αυτά για αρχή, σιγά σιγά θα γνωριστούμε καλύτερα...
Elisabeth 😋✌💚
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου